W Miejskim Domu Kultury Batory, w sali, w której 20 kwietnia 1920 roku założono Ruch, świętowano w piątek 85. urodziny legendy chorzowskiego klubu, Gerarda Cieślika.

Benefis niepokonanego króla strzelców Ruchu poprowadził aktor i wielki kibic, Bogdan Kalus, który zaprosił na scenę kilku przyjaciół jubilata: Kazimierza Kutza, Augustyna Bujaka, Eugeniusza Lercha i Waldemara Fornalika. Rozmowy o Gerardzie Cieśliku przeplatane były występami artystycznymi Zespołu Pieśni i Tańca "Chorzów" oraz artystów Teatru Rozrywki: Dariusza Niebudka (zaśpiewał m.in. "Piłka jest okrągła" i "Czerwone słoneczko") i Katarzyny Hołub ("Mój chłopiec piłkę kopie" i "Futbol").

Gerard Cieślik, który 85 lat skończy dokładnie w najbliższą niedzielę, jak zwykle zachwycał wszystkich swoją skromnością. - Ja nawet nie wierzyłem, że będę zawodowym piłkarzem. Chciałem tylko grać w piłkę i strzelać bramki - mówił popularny "Gienek", który swoją wielką karierę mógł kontynuować w wielu klubach, jednak na zawsze pozostał wierny Ruchowi. - Mógł o wiele więcej zarabiać, ale nigdy nie przyjął żadnej oferty. Zawsze mówił: a co ja bym tam robił? Dla niego najważniejsze były Hajduki Wielkie i to, by mieszkać blisko ukochanego Ruchu - opowiadał Kazimierz Kutz.

- Wszyscy wiemy, że Gerard Cieślik wspaniale grał w piłkę, ale nie wszyscy wiedzą, że był także świetnym wychowawcą młodzieży. Pan Gerard najpierw mnie wyszkolił, a później przez dwa lata miałem przyjemność grać z nim w jednej drużynie - wspominał Eugeniusz Lerch.

Augustyn Bujak zaznaczał, że musi zwracać się do Gerarda Cieślika per Pan, ponieważ jest od niego o całe... sześć lat młodszy! - Pan Gerard to wybitny człowiek, który nigdy nie odmawiał pomocy swoim kolegom - przyznał Augustyn Bujak, a później zaśpiewał dla wszystkich pierwszy hymn Ruchu Chorzów, który powstał w 1949 roku podczas obozu drużyny w Karpaczu.

Bogdan Kalus na zakończenie uroczystości zapytał zaproszonych gości (Waldemar Fornalik wyszedł wcześniej, by zdążyć na trening swojej drużyny) o to, kim był i jest dla nich Gerard Cieślik. Przeczytajcie, co odpowiedzieli...

Kazimierz Kutz (reżyser, senator):
- Pan Gerard jest jedną z najważniejszych postaci w moim życiu. Kiedy byłem studentem na drugim roku w Łodzi, Ruch grał na wyjeździe z ŁKS-em. Leciała taka długa piłka, Pan Gerard widząc, że ona leci jakby na niego, wyskoczył i tzw. "nożycami" trzepnął ją do bramki. Prawie nikt tego nie zauważył, było to tak wielkie zdumienie. Była taka cisza, a potem nieprawdopodobna euforia, że zobaczyliśmy coś takiego. Ja niczego podobnego nie widziałem, nawet w meczach wielkich klubów i wielkich piłkarzy. Wtedy sobie pomyślałem: "Jezus Maria, przyjechał taki cudny człowiek ze Śląska, żeby mi w Łodzi dać trochę energii, bym próbował do czegoś dojść". Za to dziękuję Panu Gerardowi. To było coś nieprawdopodobnego.

Augustyn Bujak (dwukrotny mistrz Polski z Ruchem w 1951 i 1952 roku):
- Wielki człowiek, do którego posiadam wielkie uznanie. Kiedyś, będąc w reprezentacji Śląska juniorów graliśmy we Wrocławiu z Rosją. Chwilę przed meczem mówiono tam "Stalin, Stalin...", a naraz cały stadion zawołał "Cieślik, Cieślik, Cieślik!". To było niemożliwe, że cały stadion krzyczał jego nazwisko. To było 80 czy nawet 100 tysięcy ludzi! To było dzięki temu, że Cieślik strzelił wcześniej Rumunii trzy bramki. Przez to został tak dobrze przyjęty przez kibiców we Wrocławiu. Cały stadion zamiast wołać "Stalin, Stalin", krzyczał "Cieśli, Cieślik!". To było super.

Eugeniusz Lerch (wychowanek Gerarda Cieślika i jego późniejszy kolega z drużyny, w 1960 roku zdobył z Ruchem mistrzostwo Polski):
- Ja opowiem o 500 meczu chorzowskiego Ruchu w pierwszej lidze, czyli obecnej ekstraklasie. Graliśmy u nas prestiżowe spotkanie z bytomską Polonią, a akurat w Hajdukach był odpust. To spotkanie po prostu trzeba było wygrać. Polonia grała w bardzo silnym składzie z Kempnym, Liberdą, Jóźwiakiem i Szymkowiakiem w bramce, czyli samymi znakomitymi piłkarzami. A w Ruchu też pełny skład z Cieślikiem na czele. Tak się złożyło, że chyba w 5. minucie Gerard Cieślik uległ kontuzji. Zerwał włókno z tyłu, ścięgno poszło i nie dało się grać. Były wtedy takie czasy, że zespół, który rozpoczął, musiał grać do końca. Nie było wymiany zawodnika. Normalnie Cieślik powinien zejść, bo przy każdym wysiłku włókno coraz bardziej się zrywało, ale on wziął jakiś bandaż i grał. Przegrywaliśmy 0:1, ale udało nam się wygrać 2:1. Chcę tylko podkreślić, że grał do końca z tą kontuzją. Miał taki hart ducha i woli walki. Dla Ruchu zrobiłby wszystko. To nas totalnie podbudowało i wygraliśmy to spotkanie 2:1, z Cieślikiem na czele.

Chorzowski oddział Polskiego Związku Filatelistów z okazji benefisu Gerarda Cieślika wydał pocztówki, które można nabyć w siedzibie oddziału przy ul. Stefana Batorego 6 oraz w Strefie Kibica przy ul. Cichej 6.

źródło: Niebiescy.pl