Już od kilku tygodni argentyński pomocnik German Zylberger przebywa na testach w ekipie chorzowskiego Ruchu. Czy przekona do siebie Dusana Radolsky'ego? Czas pokaże, choć sam ma nadzieje na angaż w barwach "Niebieskich".

Masz nietypowe jak na Argentyńczyka nazwisko...
German Zylberger: - Zgadza się. W mojej ojczyźnie wielu jest Lopezów i Fernandezów a Zylbergerów jest chyba jedna rodzina. Nazwisko zawdzięczam dziadkowi. Urodził się w Polsce w Warszawie. W czasie II Wojny Światowej osiedlił się w Argentynie. Choć w domu nie posługujemy się językiem polskim to często opowiadamy o rodzinnych stronach dziadka. On byłby ze mnie dumny, że odwiedzam jego ojczyznę i chcę tu grać.

W swojej dotychczasowej karierze zahaczyłeś o wielkie argentyńskie kluby...
- Racja. Pierwsze szlify zbierałem w juniorskich zespołach River Plate i San Lorenzo. Występowałem obok takich tuzów jak Higuain, Cavenaghi czy też D'Alessandro. W dorosłej piłce grałem już jednak tylko w drugiej lidze, w ekipie Atletico Defensores de Belgrano.

Jak podoba Ci się na Śląsku i w klubie?
- Po pierwsze bardzo się cieszę, że mogę próbować swoich sił w Europie. Jeśli chodzi o moje testy w Ruchu to wszystko zależy od sztabu szkoleniowego i dyrektorów. Chciałbym grać w Chorzowie. To świetny klub i wspaniali kibice. Wiele pomaga mi Brazylijczyk Lilo - nie ma tu praktycznie bariery językowej. Świetnie dogaduję się z Polakami. Wielu z nich zna angielski, np. Remigiusz Jezierski czy Wojciech Grzyb. Czuję się tu komfortowo. Tutejsi kibice przypominają mi tych z Argentyny. Są tak samo spontaniczni i żywiołowi.

Co mówił Dusan Radolsky?
- Powiedział mi, że muszę udowodnić swoje umiejętności gry w destrukcji. Całe życie grałem jako ofensywny pomocnik i przyznam szczerze, że muszę nadrobić trochę w defensywie. Jestem jednak optymistycznie nastawiony!

Znasz swoich rodaków, którzy próbowali sił w Polsce?
- Niestety nie. Po meczu Ruchu z Wisłą rozmawiałem z Mauro Cantoro. To bardzo dobry zawodnik, ale w Argentynie jest postacią anonimową. Tutaj jednak się spełnia. O innych nie słyszałem. Nazwiska Bonjour, Manuel Garcia czy Favano Otermin nic mi nie mówią.

źródło: ASInfo
fot. Andrzej Kajser