Siedem szwów i duża blizna na kolanie - to najbardziej wyraziste wspomnienie trenera Waldemara Fornalika z potyczek Polonią Bytom, oczywiście jeszcze z czasów, gdy biegał po ligowych boiskach. To także syndrom derbowych pojedynków najstarszych śląskich ligowców, w których nikt nikomu nigdy nie odpuszcza, nikt nogi nie odstawi, nikogo nie trzeba specjalnie mobilizować do walki. Jednocześnie szkoleniowiec Ruchu przyznaje, że fajnie jest zagrać w meczu o taką stawkę, a nie jak to ostatnio najczęściej miało miejsce - potykać się o punkty, które w perspektywie dają jedynie utrzymanie. - Na pewno jest to dla nas wielkiej rangi wydarzenie. W końcu grają drugi i trzeci zespół ekstraklasy. Nie będę się jednak mądrzył i udawał, że liczyłem na tyle zwycięstw i takie miejsce Ruchu w tabeli, choć może zabrzmi to nieskromnie - Ruch i Polonia zasłużenie znajdują się na miejscach pucharowych.

Do tej pory uciekał pan od odpowiedzi na pytanie, czy myślicie już o europejskich pucharach.
Waldemar Fornalik: - I nadal będę się podpierał stwierdzeniem, że za wcześnie na to. Poczekajmy do końca rundy jesiennej. Wtedy będę znał już odpowiedzi na wiele pytań. Od ilości punktów i miejsca w tabeli, po stan finansów i regulacji zaległości wobec zawodników.

Fenomen metamorfozy Ruchu zaczął się wraz z przyjściem na Cichą Andrzeja Niedzialana i znakomitego wprowadzenia się do ataku "Niebieskich" Artura Sobiecha?
- Będzie uproszczeniem stwierdzenie, że nasze wyniki są efektem dobrej gry Andrzeja, czy "wskoczeniem" do jedenastki Sobiecha, bo na wynik pracuje cała drużyna. Na pewno wpływ na naszą grę ma fakt, że większość zawodników dopasowała się do pozycji, na których teraz występuje. Istotne, że gramy niemal cały czas w tym samym składzie. Duże rotacje nie sprzyjają automatyzmowi. Zmiennicy wyczuli, że nie są gorsi od grających aktualnie w podstawowym składzie, ale jednocześnie muszą udowodnić, że to na nich można postawić w kolejnym meczu.

Gra duetu napastników Ruchu robi duże wrażenie, ale paradoksalnie siła zespołu tkwi w znakomitej organizacji gry w obronie.
- Patrząc na wielkie drużyny widzimy, że ich doskonała organizacja zaczyna się na własnej połowie. Nawet Barcelona, której grę uznaną w poprzednim sezonie za bliską ideału, zaczynała swój "kosmos" w obronie. Proporcje jednak muszą być zachowane między formacjami.

Wspomniana "Barca" jest wzorem dla pana?
- Nie do końca, bo choć analizuję grę wielu zespołów, to najbardziej przypadły mi do gustu występy Liverpoolu w ubiegłym sezonie. Gdybym miał wybierać, to postawiłbym na "The Reds".

Ruch stać na lepszą grę? Może jeszcze zrobić kilka kroków do przodu?
- Jeśli utrzymamy skład i wzmocnimy się zimą dwoma-trzema zawodnikami, to na pewno będziemy grali jeszcze lepiej.

Przed takim meczem szanse obu zespołów ocenia się na 50 na 50 procent, niemniej wielu fachowców uważa, że mimo wszystko Ruch ma więcej atutów. Zgadza się pan z tą opinią?
- Nie będę tego rozpatrywał w ten sposób, bo każdy ma swoje atuty, od boiska począwszy. Już końcówka ubiegłego sezonu udowodniła, że w Bytomiu powstała silna drużyna. Latem przyszło kilku zawodników, którzy są autentycznym wzmocnieniem. Nie ma w tej ekipie "panikarzy", którzy nie wiedzą co zrobić z piłką. Piłkarsko Polonia jest też bardzo silna, poza tym ma zawodników, którzy bardzo chcą grać i wygrywać. My też mamy takich, dlatego nie powiem nic odkrywczego - o wyniku zadecyduje dyspozycja dnia.

A jaka dziś jest forma "Niebieskich"?
- W tym tygodniu nieźle wyglądaliśmy, choć bardzo odczuliśmy w nogach mecz z Lechią Gdańsk. Dlatego musieliśmy tak dobrać mikrocykl szkoleniowy, żeby uwzględnił to zmęczenie. Na szczęście poza Martinem Fabuszem i Arielem Jakubowskim wszyscy są zdrowi, palą się do gry. Podobne wieści dochodzą z obozu rywali. Oby tylko przez ten nadmiar ambicji obu drużyny nie ucierpiało widowisko.

Zna pan na tyle trenera Jurija Szatałowa, żeby przewidzieć jego posunięcia taktyczne?
- Słabo się znamy, bo rozminęliśmy się kiedyś we Wronkach. Poznamy się bliżej dopiero po meczu.

Rozmawiał: Zbigniew Cieńciała (Sport)