Przedstawiamy ostatnią część publikacji Marco z FC Katowice, który opisał w bardzo szczegółowy sposób system identyfikacji, obowiązujący na meczach Ruchu Chorzów. Polecamy zajrzeć również do poprzednich publikacji: Analizy prawnej i sytuacji w innych klubach oraz analizy organizacyjnej.
CZ. 4 – ANALIZA FINANSOWA
Stare porzekadło mówi, że gdy nie wiadomo o co chodzi, to chodzi o... pieniądze. W przypadku każdego przedsięwzięcia czy pomysłu biznesowego nie może zabraknąć symulacji finansowej. Podobnie rzecz się ma ze wprowadzeniem identyfikatorów.
W poniższej analizie uproszczone zostaną poszczególne parametry wchodzące w jej skład. Można zatem założyć, że wyliczenia będą obarczone błędami, jednakże trzeba pamiętać, że jak to w statystyce bywa błędy też rozkładają się po równo. Tak więc analiza przeprowadzona na podstawie uśrednionych parametrów powinna dać wierne odbicie rzeczywistości.
Uśredniona zostanie 'cena zakupu identyfikatora' i wynosiła ona będzie 15 zł, ponieważ większość kibiców zapewne wybierze tą opcję. Istnieje także duże prawdopodobieństwo, że Ci którzy zakupią identyfikator za 10 zł, przyjdą na mecz po raz drugi, co będzie oznaczało, że wydają ponownie 10 lub 15 zł. Zapewne znajdą się i tacy, którzy identyfikator zgubią, a to jak wiadomo to kosztuje 50 zł.
Drugi współczynnik umownie zostanie nazwany 'frekwencja z rotacją' i będzie tak naprawdę oznaczał ilość sprzedanych identyfikatorów. Sytuacja jest o tyle trudna, że jesteśmy w trakcie sezonu i nie jesteśmy w stanie powiedzieć, czy sukces związany z organizacją Wielkich Derbów Śląska zostanie powtórzony, a to zaś będzie miało duży wpływ na ostateczny rozrachunek. W związku z tym w symulacji finansowej zostaną założone trzy scenariusze. Pełen obraz powinna dać poniższa tabela.
W tabeli kolorem niebieskim został zaznaczony najbardziej prawdopodobny scenariusz, czyli blisko 30 000 tys. kibiców Ruchu na WDŚ oraz ok. 5 tys. kibiców, którzy przyjdą zobaczyć dowolny inny mecz, a nie będą obecni na WDŚ. Suma jaka z tego tytułu wpłynie do budżetu jest iście zawrotna i wynosi ok. 525 tys. zł! Przypomnijmy, że w całym 2007 roku kibice zasili budżet klubu sumą 1,9 mln zł. Teraz na sprzedaży identyfikatorów klub miałby zarobić aż ¼ tej sumy! Innymi słowy to tak jakby Zarząd zorganizował w jednym sezonie dwukrotnie WDŚ, tylko że za drugim razem bez udziału kibiców, ale za to z ich pieniędzmi w budżecie!
Przeprowadzenie symulacji finansowej związanej z identyfikatorami, które kibice będą kupować przez cały sezon, nie jest łatwe i zapewne ta trudność wytrąca argument odnośnie tego, czy głównym powodem wprowadzenia identyfikatorów są pieniądze. Oczywiście ile klub zarobi, okaże się po zakończeniu sezonu. Wówczas będziemy także wiedzieli, który z założonych wariantów miał miejsce. Mimo to każdy czytający już na tym etapie może sobie odpowiedzieć, czy starych porzekadeł należy słuchać.
Za nami dokładna analiza wprowadzonego systemu identyfikacji. Pierwsza część analizy wykazała, że wprowadzenie identyfikatorów nie było konieczne. Potwierdziła to część druga poświęcona analizie systemów identyfikacji w wybranych klubach. W znacznej części z nich nie wprowadzono identyfikatorów. W pozostałych jak już to uczyniono to pozostaje nam tylko patrzeć z zazdrością. W porównaniu z rozwiązaniami, które zastosowano w Lechu Poznań, GKS-ie Katowice czy w Legii Warszawa nasz system nie zasługuje na nazwę identyfikacji. Właściwsza nazwa to pseudo identyfikacja. Analiza organizacyjna wykazała, że oprócz podjęcia decyzji zarząd w kwestii logistycznej nic nie zrobił. Co gorsze identyfikatory wydłużyły kolejki i czas wchodzenia na stadion, to zaś ma wpływ na niezadowolenie kibiców, co z kolei ma negatywny wpływ na frekwencje oraz wizerunek klubu w mediach. Już przed podjęciem decyzji, każdy rozsądny manager zdałby sobie sprawę, że w takiej formie identyfikacja nie ma prawa zadziałać i nic dobrego nie przyniesie. Część ostatnia wykazała, że pseudo identyfikacja poważnie zasili budżet klubu. Kto jednak chciałby w salonie płacić za Mercedesa a wyjeżdżać Fiatem 126p? Nikt nie lubi być oszukiwany i robić rzeczy pod przymusem. Tak naprawdę może się okazać, że mimo przypuszczanego zysku, straty dla klubu będą o wiele większe. Czy spadek frekwencji i utrata zaufania kibiców warte są zasilenia budżetu kwotą pół miliona złotych? Co najlepsze działacze już zapowiadają, że obecny system to stan przejściowy i obowiązuje tylko w sezonie 2008/09. W przyszłym sezonie możemy zatem się spodziewać powtórki z rozrywki i szykować pieniądze na wyrobienie nowych dentyfikatorów. Stanie się to tym bardziej, bowiem w projekcie ustawy pojawił się pomysł wprowadzenia przez wszystkie klubu elektronicznego systemu identyfikacji.
Na koniec warto zaznaczyć, że elektroniczny system identyfikacji to ciekawy pomysł. Należy pamiętać, że z jednej strony wiąże się z udogodnieniami typu zakup biletu on-line, czy redukcją kolejek. Z drugiej jest źródłem cennych informacji o kibicach. Takie dane są przydatne przy budowie strategii marketingowej i zwiększaniu frekwencji. Z książki pt.: „Sport Promotion and Sales Management” napisanej przez Ray’a Borelli, Dyrektora departamentu badań w NBA wyczytać można, że „Badania marketingowe są integralną częścią procesów sprzedaży w NBA, zarówno na poziomie całej ligi, jak i poszczególnych drużyn. Praktycznie wszystko, co prezentuje się potencjalnym sponsorom ma swoje źródło w badaniach.”. Na jakich informacjach bazują nasi działacze w rozmowach ze sponsorami, czy oby na pewno znają klub, którym zarządzają? Czy nasz zarząd wprowadzając system identyfikacji potrafi odpowiedzieć z których miast lub z których dzielnic zasiada najwięcej kibiców na meczach Ruchu? Czy potrafi odpowiedzieć w jakim przedziale wiekowym są kibice oraz z jaką regularnością przychodzą na stadion?
Mateusz Bąk (rezerwy)
